Maggid z Kozienic — Rabbi Yisrael Hopstein

Wszystkie Heritage Journeys

Rabbi Yisrael ben Szabbetaj Hopstein urodził się około 1737 roku w Lelowie (Lelow) w Małopolsce. Tradycja hagiograficzna podkreśla, że urodził się w niezwykłych okolicznościach — jego matka miała być już w podeszłym wieku i bezpłodna. Rodzina jego ojca związana była z rzemiosłem introligatorskim; w atmosferze skromnego, tradycyjnego żydowskiego domu wzrastał przyszły cadyk.

W młodości studium Tory i kabały pochłaniało całą jego uwagę. Zetknął się ze środowiskiem chasydyzmu przez wpływ Maggida z Mezeritcha (Rabbi Dow Ber), a jego najważniejszym mistrzem duchowym stał się Rabbi Elimelech z Leżajska. Wedle tradycji łączyła ich niezwykła więź — Rabbi Elimelech nazywał go "swoim synem".

Około 1782 roku Hopstein osiedlił się na stałe w Kozienicach (Koznitz, jid. קאָזניץ), gdzie spędził resztę życia, będąc tamtejszym przewodnikiem duchowym przez blisko trzydzieści lat. Kozienice stały się jego dworem — miejscem, do którego przybywały setki, a w sławniejszych latach tysiące chasydów szukających rady, błogosławieństwa i nauk.

Maggid z Kozienic słynął nie tylko z erudycji talmudycznej i kabalistycznej, ale przede wszystkim z modlitwy. Jego tefilla (modlitwa) — gorąca, głęboko osobista, przepełniona drżeniem — przyciągała uczniów, którzy chcieli obserwować, jak cadyk "staje przed Bogiem". Mimo że przez większość życia cierpiał na poważne dolegliwości fizyczne, modlitwa była dla niego centrum egzystencji.

Zostawił po sobie bogaty dorobek literacki. Jego najważniejsze dzieło, Awodas Yisrael (Służba Izraela), wydane w Józefowie w 1842 roku, jest komentarzem do Tory ułożonym według porządku parszijot i uznanym za klasyk polskiego chasydyzmu. Inne dzieła to m.in. Nehora de-Mehemnusa i Or Israel. Zmarł w Kozienicach 14 Tiszri 5575 (1814), w wigilię Sukkot.

Duchowość Maggida z Kozienic skupiona jest na modlitwie (hebr. tefilla — תְּפִלָּה) jako centralnej formie służby Bożej. W jego ujęciu modlitwa nie jest jedynie wypełnieniem obowiązku religijnego, lecz aktem uczepiania się Boga (dveikut — דְּבֵקוּת) i podniesienia materialnego do wymiaru duchowego. Pisał o modlitwie z głęboką wrażliwością mistyczną, podkreślając znaczenie kawwany (intencji), płaczu (dim'ah — דִּמְעָה) i skupienia.

W Awodas Yisrael Maggid łączy doktrynę cadykatu Rabbiego Elimelecha z bogatą tradycją kabalistyczną: cadyk jest nie tylko pośrednikiem przed Bogiem, lecz "sługą Bożym" (eved — עֶבֶד) w pełnym znaczeniu tego słowa — całkowicie zdanym na wolę Bożą i oddanym wspólnocie. Wątek służby (awoda — עֲבוֹדָה) pojawia się w jego dziełach w różnych wymiarach: jako służba serca (modlitwa), jako praca nad własnym charakterem, jako praktyczna pomoc bliźniemu.

W porównaniu z bardziej spekulatywnym nurtem Chabadu, Koznitzer Maggid reprezentuje nurt uczuciowy i modlitewny polskiego chasydyzmu, bliższy pod tym względem linii mistrza — Rabbiego Elimelecha. Jego nauki wywierały wpływ na kolejne pokolenia cadyków mazowieckich i kieleckich.

Kozienice, wcześniej niewielka osada nad Wisłą, stały się dzięki działalności Maggida rozpoznawalnym centrum duchowym na mapie polskiego chasydyzmu. Dynastia koznitzka trwała przez kolejne pokolenia; wnuki i prawnuki Maggida kontynuowały tradycję tego dworu aż do Holocaustu.

Holocaust zniszczył kozienicką wspólnotę żydowską niemal doszczętnie. Przed 1939 rokiem Żydzi stanowili blisko 70% mieszkańców Kozienic; w 1942 roku niemal cała społeczność została deportowana i zamordowana w obozie zagłady w Treblince. Cmentarz żydowski z grobem Maggida przetrwał wojnę, choć w stanie zniszczenia; ohel odbudowano w drugiej połowie XX wieku.

Dziś Kozienice są regularnie odwiedzane przez grupy pielgrzymów, głównie z Izraela i Stanów Zjednoczonych, na jorcajt Maggida (14 Tiszri, w wigilię Sukkot) i przez cały rok. Imię "Koznitz" (Kozienice) jest dobrze znane w środowiskach chasydzkich na całym świecie jako oznaczenie jednej z klasycznych linii polskiego chasydyzmu.

Kewer Maggida z Kozienic znajduje się na cmentarzu żydowskim w Kozienicach, przy ulicy Bożniczej. Ohel jest dostępny dla pielgrzymów przez cały rok. Kozienice położone są około 110 km na południe od Warszawy i około 60 km na północny zachód od Radomia.

Z Warszawy do Kozienic jedzie się około 1,5 godziny samochodem. Mercedes V-Class z prywatnym szoferem umożliwia komfortowy przejazd z Warszawy lub Krakowa bezpośrednio pod ohel, z możliwością łączenia wizyty z innymi miejscami pielgrzymek na Mazowszu lub w Świętokrzyskim. W okolicach jorcajtu (14 Tiszri, wigilię Sukkot, zazwyczaj wrzesień–październik) zalecana rezerwacja z wyprzedzeniem ze względu na wzmożony ruch pielgrzymkowy.

Lokalizacja

Jewish Cemetery, Kozienice, Poland

Wyślij zapytanie